Longen

(opgedragen aan Townes Van Zandt, 1944-1997)

Hee, wil je mij je longen lenen?
De mijne zijn een beetje gaar.
Dus adem in, en uit — en zwaar,
want mij beklemt een stapel stenen.

Waai rustig vingers door mijn haar,
een briesje naar mijn armen, benen
ja helemaal tot in mijn tenen —
maar wat pluk jij aan mijn gitaar?

Jij kunt mijn snaren niet bevrijden!
Ginds op de drempel kraakt gevaar:
die duivels gaan we niet bestrijden,

dat wordt een hel. Nee laat nu maar.
De tijd kan hijgen voor ons beiden.

Wij zijn de lucht. De zucht. Elkaar.



Townes van Zandt, Won’t You Lend Your Lungs To Me (fragment):