(Betty, 1952-1986)
Jij wilde naar de hemel springen
niet aan het randje blijven staan
je moest gewoon naar ergens gaan
waar de vergeten mensen gingen
je deed een stapje naar vandaan
waar langverloren dromen zingen
het ruisen van herinneringen
trok misschien verre duizel aan
een golf kwam naar de oever zwellen:
de diepte was ineens niet diep.
En ons zal altijd blijven knellen
dat niemand hoorde wat je riep.
Hoe durven wij onszelf vertellen
dat jij daarna in vrede sliep?
Sonnetjes 